Storythai

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ใช่มั้ย

ไม่สามารถควบคุมอะไรๆให้เป็นไปตามที่เราต้องการได้ทุกอย่าง

หลายๆอย่าง อยากให้เป็นแบบที่เราคิดก็ไม่เป็น มันมักจะคอยทำให้เราเสียใจร้องไห้

ที่ไม่สามารถให้มันเป็นไปอย่างที่หวังไปซะทู๊กทีเลย !_!

ตอนนี้เราควรมุ่งแต่เรื่องงานและครอบครัว รู้นะ เข้าใจเลย แต่ว่ามันยังไงอ่ะ

สุดท้ายก็ยังต้องการความเอาใจใส่ดูแลจากคนอื่นบ้างอยู่ดี

เราคอยแต่ดูแลคนอื่น แต่ไม่มีใครคอยดูแลเรา มันก็ท้อๆเหนื่อยๆนะ

ไม่ได้หมายถึงพ่อแม่ ไม่ได้ว่า เขาไม่ดูแล แต่มันก็ไม่เหมือนกัน มันต่างกันนะ

สองอาทิตย์ที่แล้วท้อมาก เหนื่อยมาก เหนื่อยจนรู้สึกไม่อยากทำอะไรแล้ว

ไม่อยากทำอะไรเพื่อใครอีกเลย แม้แต่พ่อแม่ตัวเอง

แต่ไงอ่ะ ทำไม่ได้ ยังไงซะ พ่อแม่ก็ต้องมาก่อน ครอบครัวต้องมาก่อน ต่อให้ท้อ ต่อให้เหนื่อยยังไง

ก็ต้องลุกให้ได้ แล้วก็ต้องให้เร็วที่สุดด้วย งี้สินะ ที่เรียกว่า หน้าที่มันค้ำคอกันอยู่

ไม่ว่าจะทำอะไรยังไง ก็ต้องตั้งสติไว้ให้มั่น อย่างน้อยก็เพื่อคนในครอบครัวที่ดูแลเรามากี่สิบปี

อ่านหนังสืออยู่เรื่องนึง มีประโยคนึงที่พูดไว้ ชอบมาก

มีเด็กที่คิดฆ่าตัวตายเพราะแฟนทิ้งเขาไปมีคนใหม่ แต่โชคดีที่ไม่สำเร็จ

คำพูดของพี่คนนึงถามเด็กคนนี้ว่า น้องคบเขามากี่ปีแล้ว

น้องตอบว่า 3 ปีค่ะ

พี่คนนั้นถามน้องกลับว่า น้องคิดจะฆ่าตัวตายให้กับคนที่เพิ่งจะดูแลน้องมาได้แค่ 3 ปี

โดยที่ไม่คิดถึงคนที่ดูแลน้องมา 20 กว่าปีเลยเหรอ

ชั่ววูบเลยนะ ชั่ววูบนึง ที่บอกตัวเองว่าไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ถ้าผ่านมาไม่ได้จะเกิดอะไรขึ้น

ครั้งนึงเราเองก็เคยเป็นแบบนั้น เคยคิดว่าคงอยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถ้าไม่มีพี่เบิร์ด

แล้วไง เราก็อยู่มาได้จนวันนี้ ถึงมันจะเหลือความทรงจำที่สวยงามบ้าง เจ็บปวดบ้าง

แต่เราก็ยังอยู่ได้โดยไม่ได้ทรมานอย่างตอนนั้นแล้ว

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ต่อๆไปก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะผ่านอะไรอีก เราก็ต้องอยู่ให้ได้

"แล้วมันจะผ่านไป" , "เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง"

คำพูดเหล่านี้ คอยเตือนตัวเอง คอยบอกตัวเองไว้ตลอดเวลา จะทำอะไร ก็ต้องมีสติ ห้ามวู่วามอีก

กับจีก็เหมือนกัน ต่อไปจากนี้ ไม่ว่าจะยังไง ก็จะไม่ทำร้ายตัวเอง

จนถึงวันนี้เอ๋รู้แล้ว ไม่ว่าจะทำอะไรมากมายให้จียังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

ยอมรับ และไม่ว่าอะไร เสียใจบ้าง แต่ไม่เสียดาย เพราะอย่างน้อย ก็ได้ทำไปอย่างที่เราอยากทำแล้ว

"ชีวิตเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง" นี่คือคำพูดที่จีบอกไว้

มันแสดงให้เห็นว่า ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็เติมเต็มจีไม่ได้ ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

อนาคตไม่รูว่ายังไง แต่วันนี้เอ๋ยังมีจี ก็พอแล้ว ก็แค่นั้น ปล่อยไป ทุกอย่างแล้วแต่ฟ้า ก็แล้วกัน !_!

..

...

....

วันนี้งงๆนะเนี่ย เขียนอะไรบ้างเนี่ย ทำไมปนๆตีๆกันยังไงไม่รู้

555 อยากระบายมั้ง

บอกแล้ว ถ่ายถอดออกมาเป็นตัวหนังสือ ได้ดีกว่าคำพูด ^^

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ใช่มั้ย

ไม่สามารถควบคุมอะไรๆให้เป็นไปตามที่เราต้องการได้ทุกอย่าง

หลายๆอย่าง อยากให้เป็นแบบที่เราคิดก็ไม่เป็น มันมักจะคอยทำให้เราเสียใจร้องไห้

ที่ไม่สามารถให้มันเป็นไปอย่างที่หวังไปซะทู๊กทีเลย !_!

ตอนนี้เราควรมุ่งแต่เรื่องงานและครอบครัว รู้นะ เข้าใจเลย แต่ว่ามันยังไงอ่ะ

สุดท้ายก็ยังต้องการความเอาใจใส่ดูแลจากคนอื่นบ้างอยู่ดี

เราคอยแต่ดูแลคนอื่น แต่ไม่มีใครคอยดูแลเรา มันก็ท้อๆเหนื่อยๆนะ

ไม่ได้หมายถึงพ่อแม่ ไม่ได้ว่า เขาไม่ดูแล แต่มันก็ไม่เหมือนกัน มันต่างกันนะ

สองอาทิตย์ที่แล้วท้อมาก เหนื่อยมาก เหนื่อยจนรู้สึกไม่อยากทำอะไรแล้ว

ไม่อยากทำอะไรเพื่อใครอีกเลย แม้แต่พ่อแม่ตัวเอง

แต่ไงอ่ะ ทำไม่ได้ ยังไงซะ พ่อแม่ก็ต้องมาก่อน ครอบครัวต้องมาก่อน ต่อให้ท้อ ต่อให้เหนื่อยยังไง

ก็ต้องลุกให้ได้ แล้วก็ต้องให้เร็วที่สุดด้วย งี้สินะ ที่เรียกว่า หน้าที่มันค้ำคอกันอยู่

ไม่ว่าจะทำอะไรยังไง ก็ต้องตั้งสติไว้ให้มั่น อย่างน้อยก็เพื่อคนในครอบครัวที่ดูแลเรามากี่สิบปี

อ่านหนังสืออยู่เรื่องนึง มีประโยคนึงที่พูดไว้ ชอบมาก

มีเด็กที่คิดฆ่าตัวตายเพราะแฟนทิ้งเขาไปมีคนใหม่ แต่โชคดีที่ไม่สำเร็จ

คำพูดของพี่คนนึงถามเด็กคนนี้ว่า น้องคบเขามากี่ปีแล้ว

น้องตอบว่า 3 ปีค่ะ

พี่คนนั้นถามน้องกลับว่า น้องคิดจะฆ่าตัวตายให้กับคนที่เพิ่งจะดูแลน้องมาได้แค่ 3 ปี

โดยที่ไม่คิดถึงคนที่ดูแลน้องมา 20 กว่าปีเลยเหรอ

ชั่ววูบเลยนะ ชั่ววูบนึง ที่บอกตัวเองว่าไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ถ้าผ่านมาไม่ได้จะเกิดอะไรขึ้น

ครั้งนึงเราเองก็เคยเป็นแบบนั้น เคยคิดว่าคงอยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถ้าไม่มีพี่เบิร์ด

แล้วไง เราก็อยู่มาได้จนวันนี้ ถึงมันจะเหลือความทรงจำที่สวยงามบ้าง เจ็บปวดบ้าง

แต่เราก็ยังอยู่ได้โดยไม่ได้ทรมานอย่างตอนนั้นแล้ว

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ต่อๆไปก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะผ่านอะไรอีก เราก็ต้องอยู่ให้ได้

"แล้วมันจะผ่านไป" , "เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง"

คำพูดเหล่านี้ คอยเตือนตัวเอง คอยบอกตัวเองไว้ตลอดเวลา จะทำอะไร ก็ต้องมีสติ ห้ามวู่วามอีก

กับจีก็เหมือนกัน ต่อไปจากนี้ ไม่ว่าจะยังไง ก็จะไม่ทำร้ายตัวเอง

จนถึงวันนี้เอ๋รู้แล้ว ไม่ว่าจะทำอะไรมากมายให้จียังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

ยอมรับ และไม่ว่าอะไร เสียใจบ้าง แต่ไม่เสียดาย เพราะอย่างน้อย ก็ได้ทำไปอย่างที่เราอยากทำแล้ว

"ชีวิตเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง" นี่คือคำพูดที่จีบอกไว้

มันแสดงให้เห็นว่า ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็เติมเต็มจีไม่ได้ ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

อนาคตไม่รูว่ายังไง แต่วันนี้เอ๋ยังมีจี ก็พอแล้ว ก็แค่นั้น ปล่อยไป ทุกอย่างแล้วแต่ฟ้า ก็แล้วกัน !_!

..

...

....

วันนี้งงๆนะเนี่ย เขียนอะไรบ้างเนี่ย ทำไมปนๆตีๆกันยังไงไม่รู้

555 อยากระบายมั้ง

บอกแล้ว ถ่ายถอดออกมาเป็นตัวหนังสือ ได้ดีกว่าคำพูด ^^

ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ใช่มั้ย

ไม่สามารถควบคุมอะไรๆให้เป็นไปตามที่เราต้องการได้ทุกอย่าง

หลายๆอย่าง อยากให้เป็นแบบที่เราคิดก็ไม่เป็น มันมักจะคอยทำให้เราเสียใจร้องไห้

ที่ไม่สามารถให้มันเป็นไปอย่างที่หวังไปซะทู๊กทีเลย !_!

ตอนนี้เราควรมุ่งแต่เรื่องงานและครอบครัว รู้นะ เข้าใจเลย แต่ว่ามันยังไงอ่ะ

สุดท้ายก็ยังต้องการความเอาใจใส่ดูแลจากคนอื่นบ้างอยู่ดี

เราคอยแต่ดูแลคนอื่น แต่ไม่มีใครคอยดูแลเรา มันก็ท้อๆเหนื่อยๆนะ

ไม่ได้หมายถึงพ่อแม่ ไม่ได้ว่า เขาไม่ดูแล แต่มันก็ไม่เหมือนกัน มันต่างกันนะ

สองอาทิตย์ที่แล้วท้อมาก เหนื่อยมาก เหนื่อยจนรู้สึกไม่อยากทำอะไรแล้ว

ไม่อยากทำอะไรเพื่อใครอีกเลย แม้แต่พ่อแม่ตัวเอง

แต่ไงอ่ะ ทำไม่ได้ ยังไงซะ พ่อแม่ก็ต้องมาก่อน ครอบครัวต้องมาก่อน ต่อให้ท้อ ต่อให้เหนื่อยยังไง

ก็ต้องลุกให้ได้ แล้วก็ต้องให้เร็วที่สุดด้วย งี้สินะ ที่เรียกว่า หน้าที่มันค้ำคอกันอยู่

ไม่ว่าจะทำอะไรยังไง ก็ต้องตั้งสติไว้ให้มั่น อย่างน้อยก็เพื่อคนในครอบครัวที่ดูแลเรามากี่สิบปี

อ่านหนังสืออยู่เรื่องนึง มีประโยคนึงที่พูดไว้ ชอบมาก

มีเด็กที่คิดฆ่าตัวตายเพราะแฟนทิ้งเขาไปมีคนใหม่ แต่โชคดีที่ไม่สำเร็จ

คำพูดของพี่คนนึงถามเด็กคนนี้ว่า น้องคบเขามากี่ปีแล้ว

น้องตอบว่า 3 ปีค่ะ

พี่คนนั้นถามน้องกลับว่า น้องคิดจะฆ่าตัวตายให้กับคนที่เพิ่งจะดูแลน้องมาได้แค่ 3 ปี

โดยที่ไม่คิดถึงคนที่ดูแลน้องมา 20 กว่าปีเลยเหรอ

ชั่ววูบเลยนะ ชั่ววูบนึง ที่บอกตัวเองว่าไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ถ้าผ่านมาไม่ได้จะเกิดอะไรขึ้น

ครั้งนึงเราเองก็เคยเป็นแบบนั้น เคยคิดว่าคงอยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ถ้าไม่มีพี่เบิร์ด

แล้วไง เราก็อยู่มาได้จนวันนี้ ถึงมันจะเหลือความทรงจำที่สวยงามบ้าง เจ็บปวดบ้าง

แต่เราก็ยังอยู่ได้โดยไม่ได้ทรมานอย่างตอนนั้นแล้ว

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ต่อๆไปก็เหมือนกัน ไม่ว่าจะผ่านอะไรอีก เราก็ต้องอยู่ให้ได้

"แล้วมันจะผ่านไป" , "เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นเอง"

คำพูดเหล่านี้ คอยเตือนตัวเอง คอยบอกตัวเองไว้ตลอดเวลา จะทำอะไร ก็ต้องมีสติ ห้ามวู่วามอีก

กับจีก็เหมือนกัน ต่อไปจากนี้ ไม่ว่าจะยังไง ก็จะไม่ทำร้ายตัวเอง

จนถึงวันนี้เอ๋รู้แล้ว ไม่ว่าจะทำอะไรมากมายให้จียังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

ยอมรับ และไม่ว่าอะไร เสียใจบ้าง แต่ไม่เสียดาย เพราะอย่างน้อย ก็ได้ทำไปอย่างที่เราอยากทำแล้ว

"ชีวิตเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง" นี่คือคำพูดที่จีบอกไว้

มันแสดงให้เห็นว่า ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็เติมเต็มจีไม่ได้ ไม่ว่ายังไง เอ๋ก็ยังไม่ใช่อยู่ดี

อนาคตไม่รูว่ายังไง แต่วันนี้เอ๋ยังมีจี ก็พอแล้ว ก็แค่นั้น ปล่อยไป ทุกอย่างแล้วแต่ฟ้า ก็แล้วกัน !_!

..

...

....

วันนี้งงๆนะเนี่ย เขียนอะไรบ้างเนี่ย ทำไมปนๆตีๆกันยังไงไม่รู้

555 อยากระบายมั้ง

บอกแล้ว ถ่ายถอดออกมาเป็นตัวหนังสือ ได้ดีกว่าคำพูด ^^

งานเยอะมากมาย อะไรกันเนี่ย เปิดมาปีใหม่ก็งานเยอะแต่ต้นปีเลย

ยังไม่ได้หยุดงานเลยนะเนี่ย ทำงานมาตลอดเลย เสาร์ที่ผ่านมาก็เข้ามาทำงาน

วันธรรมดาก็ถึงสองทุ่มทุกวันเลย เอาให้น๊อคกันไปเลยข้างนึงดีมั้ยเนี่ย

ลึกๆเราก็รู้อยู่อ่ะนะ ว่าทุ่มไปสุดๆกับงานเลยเพราะอะไร

ก้อ.. จะได้ไม่มีเวลามานั่งคิดอะไรฟุ้งซ่านไง

ทำงานๆๆๆ คิดแต่เรื่องงาน ไม่มีงานก็ดูหนัง อ่านหนังสือ เอาให้ไม่ว่างเข้าไว้ ดีที่สุด

ปล่อยแล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิด ก็บอกเขาไปแล้วนิ แล้วก็ทำอย่างที่อยากทำทุกอย่าง

แต่ถ้าสุดท้าย จะออกมาเป็นยังไงก็ช่างมัน ไม่รู้แล้วเหมือนกัน ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

... สุดท้ายก็ต้องรับมันให้ได้ อยู่ดี ...

อาทิตย์ก่อน ไปขับรถหนีไปไหว้พระที่มหาชัยมา

รู้สึกดีเลยที่ไป อยากไป แล้วก็ไป ไปไหว้พระ เสี่ยงเซียมซีมา

ถามท่านว่า เรากับเขาต่อไปจะเป็นยังไง แล้วเราควรจะทำไงดี กับเรื่องงาน

ใบที่ได้ออกมาเป็นกลางๆ ว่าก็ให้ทำอย่างที่ทำอยู่ต่อไป เดินมาถูกแล้ว

ก็ไม่รู้ว่า ต่อไปจะเป็นยังไง แต่ก็คงเป็นอย่างนี้ล่ะมั้ง

เจอก็เมื่อว่างกัน คุย เมื่อเขาโทรมา แค่ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ดีแล้ว

เขายังคิดถึงเราบ้าง รู้ว่าเรารอเขาถึงบ้าน รู้ว่าเราเป็นห่วง

ก็แค่นั้น ก็คงดีแล้ว...

แต่ลึกๆ ก็ไม่อยากแล้วเหมือนกัน (เอ๊ะเอาไงแน่เนี่ย T_T)

ไม่อยากอยู่เหมือนกัน ไม่อยากอะไร แต่ก็ไม่อยากเสียเขาไป

อย่างน้อยในฐานะเพื่อน ถ้าเราทำใจได้ รับได้ เราก็จะไม่เสียเขาไป

แต่จะทำไงล่ะ แล้วเราจะทำได้เหรอ T___T

เอาน่า ที่หนักกว่านี้ยังผ่านมาแล้วเลย ครั้งนี้ก็ต้องเหมือนกัน ก็ต้องผ่านไปให้ได้เหมือนกัน

*******

ขากลับจากไหว้พระ ต้องผ่านบ้านพี่เบิร์ด ก็เลยโทรเข้าไป เพราะจะไปเอาอัลบั้มรูปคืน

ครั้งแรกไม่รับ เลยขับมาอีกสักพัก พอจะเลี้ยวเข้าซอยเลยโทรใหม่

ทีนี้เห็นแวบๆเหมือนเขาขับรถออกมา พอเขารับ เลยรีบถามว่าออกมาจากบ้านแล้วเหรอ

เขาก็บอกว่า ออกมาแล้ว เราเลยถามว่า ออกมานานหรือยัง (ประมาณว่าไม่แน่ใจว่าเมื่อกี้ใช่มั้ย)

เขาบอกว่า ออกมาพักนึงแล้ว แต่เรารู้สึกได้ว่า เขาโกหก เราว่าคันนั้นเขาแน่ๆ

มันเลยว่า โกหกอีกแล้ว พักหลังๆ พี่โกหกเอ๋ตลอดเลย ทำไมนะ T_T

ก็เลยแค่ฝากไว้ว่า เมื่อไหร่ว่างก็ช่วยบอกหน่อย เอ๋จะได้มาเอาอัลบั้ม เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร

เสียงยังเหมือนเดิม คำพูด การใช้คำ แต่ว่า ไม่รู้สึกโหยหาแล้ว

ไม่รู้สึก อยากเจอ คิดถึง หรืออะไรเลยแล้ว เวลาช่วยให้ผ่านไปได้จริงๆ

ทุกวันนึ้ก็ยังคิดถึง นึกถึง แต่ไม่ใช่แบบ อยากกลับไปหา ไปกอด ไปอย่างเดิม

แค่ อืม สบายดีมั้งนะ นึกถึงเรื่องเก่าๆ ก็นั่งยิ้มๆ ถ้าคิดถึงเรื่องไม่ดี ก็ตัดบทไม่นึกถึงอีก

แต่ไม่เจ็บอีกแล้ว (ก็แน่ล่ะสิ กี่ปีแล้วย่ะ ถ้ายังเจ็บก็เกินไปละ)

หวังว่าคราวนี้ก็เหมือนกัน

เวลาจะทำให้อะไรทุกอย่างดีขึ้นสินะ

แล้วทุกอย่างจะผ่านไป

เวลา จะช่วยเราได้เอง ....

*******

ฤๅ ว่าเราไม่ควรรักใครจริงๆนะ !_!