Storythai

วันที่ 9-12 พ.ค. ไปซิดนีย์มา
จริงๆไม่อยากไปเลย เพราะงานเยอะมาก
แบบว่า จะไปอยู่แล้วอ่ะ แต่ยังไม่ได้จัดอะไรเลย
เดินทางวันอังคารที่ 9 ตอนบ่ายๆ
แต่ขอโทษ วันจันทร์ที่ 8 ยังต้องไปทำงานเทสระบบอยู่เลย
สุดๆของความไม่พร้อมในการเดินทาง
ขอวีซ่า วันที่ 1 รู้ว่าวีซ่าผ่าน วันที่ 5
ทางทัวร์จัดการเรื่องตั๋ว กับที่พักได้เสร็จวันที่ 8
เดินทางวันที่ 9 โห มีอะไรฉุกระหุกได้เท่านี้อีกมั้ยเนี่ย
แถมวันจันทร์กว่าจะได้นอน ตีห้า ตื่นมา เที่ยงเพื่อจัดกระเป๋า
บ่ายสามรีบไปดอนเมือง แบบเหนื่อยมากๆ เพลียสุดๆ
แล้วต้องเดินทาง เกือบสิบชั่วโมง ดีนะมีแวะที่สิงคโปร์สองชั่วโมง
แต่พอเอาเข้าจริง สองอะไรอ่ะ ไม่เห็นรู้สึกเลยว่า พักอ่ะ แป๊บเดียวเอง
ใครอย่าบอกนะว่า trasit 2 ชั่วโมงมีเวลาเหลือเฟือ จะไม่เชื่อเลย

ตอนอยู่บนเครื่องบินนะ แบบขอโทษเถอะ
สายการบินสิงคโปร์ แอร์ไลน์บริการดีม๊กมาก
(มาก แบบประชดหน่อยๆ) ขึ้นเครื่องก็เสริฟอาหารว่าง
สักพัก อาหารเที่ยง ตื่นมาอีกทีอาหารว่างบ่าย
อีกทีอาหารเย็น เรียกได้ว่า ไม่ต้องกัวอดหรือหิวเลย
ที่ผ่านมาไม่เคยบินยาวๆ แบบนี้ เจอนี่แหละ ที่เรียกได้ว่า
อยากจะอาเจียนบนเครื่องมากๆ กินได้ตลอดทางเลยอ่ะ
แล้วอีกอย่าง ดันไปเจอพวกอินเดียอยู่กลุ่มนึง กินไวน์แทบตลอดทางเลยอ่ะ
เรียกได้ว่าหมดขวดเขาเลย เขาไม่มึนบ้างหรือไงนะ

พักที่ ibis Hotel world square
พอไปถึง ตอนเช้า สิบโมง ของวันที่ 10 ก็ต้องเข้าไปดูงานเลย
ตอนแรกอ่ะ ก็หาไม่เจอหรอกว่างานจัดที่ไหน ก็ถามเจ้าหน้าที่บน Monorail ว่าไปยังไง
งงมาก ไม่มีใครรู้เรื่องการจัดงานนี้เลย
ทั้งที่งานเขาก็ออกจะโปรโมต แถมติดป้ายไปทั่วเมืองเลย
แต่พอถามใครก็ไม่รู้ ขนาดชี้ไปที่ป้ายแล้วนะ เขาก็ไม่รู้ว่าจัดที่ไหน
มั่วให้เราไปที่ Exhibition Hall อีกต่างหาก
ดีนะที่พี่โต้งลองเดินหาเองดูถึงได้เจอ แต่งง คนที่นี่มากเลย เขาไม่รู้อะไรเลยเหรอไงอ่ะ


Sydney Convention Centre

งานจัดที่ Sydney Convention Centre ที่ Darling Harbour
ตอนเดินดูงานก็รู้สึกเสียดายที่มา แบบ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับงานเราเท่าไหร่เลย
แล้วกว่าจะออกจากงานมาก็บ่ายสอง แอบมานั่งมึนอยู่นอกงานอีกต่างหาก
ก็นอนไม่พอเลย ขึ้นเครื่องทั้งที่เพลียจัดๆ แถมนอนบนเครื่องอีก ออกมาตายเลย
แต่ตรง Darling Habour นี่สวยนะ เราชอบ
เดินไปได้เรื่อยๆเลย ดูให้ความรู้สึกสงบได้หน่อยๆเหมือนกันนะ
แต่สงบไม่ใช่ว่าม่วุ่นวายนะ แต่ด้วยความที่เป็นส่วนเดินไปเรื่อยๆมั้ง ก็ที่นี่ไม่มีนิ
กทม ไม่มีถนนเส้นไหนให้เดินไปเรื่อยๆได้แบบนี้เลย แถมด้านข้างก็เป็นท่าเรืออีกต่างหาก
มีน้ำสีฟ้าสวยๆ กับท้องฟ้า สะอาดๆ อยากได้อะไรมากกว่านี้อีกเหรอ :)



ที่ Darling Habour นี่เป็นที่ตั้งของ Sydney Aquarium ด้วย
แต่ไม่ได้เข้าไปหรอก พี่โต้งไม่ยอมเข้าอ่ะ
เส้นนี้เป็นเส้นของพวกเกี่ยวกับบันเทิงต่างๆ อย่าง IMAX Theatre ก็ดูดีมากๆด้วย
กว่าจะได้กลับที่พักก็บ่ายสี่ แต่ก็ทำได้แค่ ล้างหน้าล้างตา แล้วก็ออกมากินข้าว
กว่าจะเดินหาของกินได้ ก็เอาละ หมดละ ไม่ได้ไปไหนเลย
วันแรกของการมาถึง หมดไปละ หนึ่งวัน เสียดายมากๆเลย
แล้วที่นี่นะ จะว่าดีหรือเปล่าก็ไม่รู้ พวกห้างสรรพสินค้า
หรือว่า ร้านอาหารต่างๆ จะปิดกันตั้งแต่หกโมง
ปิดเร็วมากๆสำหรับนักท่องเที่ยวอ่ะ เรียกได้ว่าต้องหาข้าวกินกันตั้งแต่ห้าโมงเย็นของที่นั่น
ไม่งั้นก็คงต้องเดินหาร้านอาหาร ทั่วไปที่เปิดดึกขึ้นมาหน่อย ก็อาศัยเดินหาเอา
แถม ไม่ได้ว่าเป็นเวลาปิดตายตัว วันจันทร์ถึงพฤหัสปิดเวลานึง ศุกร์ เวลานึง เสาร์-อาทิตย์อีกเวลานึง
ก็กะกันเอาเองนะคะ ว่าวันนี้วันไหน ก็ไปกันให้ถูกอ่ะ

พอตอนเย็นเดินหาของกินนะ พี่โต้งก็ดันพูดว่าอยากลองอาหารไทยทีนี่ดูว่าอร่อยมั้ย
พอได้ลองจริงๆนะ หมดไป สองพันกว่าบาทไทย กับอาหารแค่ สามจาน
แล้วขอโทษไม่อร่อยเลย มันไม่ถึงกับแย่อ่ะ แต่ว่า ไม่คุ้มเลย ไม่ดีเลยด้วย
สุดท้ายแล้วไงเหรอ ก็กินไม่อิ่มนิ เดินตระเวณเข้าร้านแมค ต่อด้วย KFC
แบบกินกันให้ตายเลยอ่ะ
เสร็จแล้วก็เดินไป ย่าน China Town ก็บังเอิญไปเจอร้านคนไทยที่นั่น
แถมหุ้นส่วนก็เป็น เด็กเอแบคเหมือนกันอีก ก็นึกว่า โหเจอคนไทยด้วย
สถาบันเดียวกันด้วย นึกว่าคงได้ของดีราคาถูก แต่เปล่าเลย
เช็คไปเช็คมา ไม่ได้ถูกกว่าเลย แต่ต้องยอมรับว่าของร้านนี้เยอะเหมือนกัน
เรียกว่า ถ้าวันสุดท้ายยังไม่ได้ของฝากอะไร มาร้านนี้ได้เลยอ่ะ ครบหมด

อ๋อ แอบบ่น ก่อนไป LVD เช็คอากาศให้ก่อนไป 18-20 เอง อากาศกำลังสบาย
เอาเสื้อไปตัวเดียวก็พอไม่ต้องหนามาก อยู่ได้ๆ แถม มีแดด ด้วย เผลอๆอาจจะร้อนหน่อยๆ
ไอ้เราก็เอาไปเสื้อหนาวตัวเดียวจริงๆ ไมได้เอาอะไรไปมากมายเลย
ดีมากๆ ไปถึง ฝนตก ลมแรง อากาศ หนาวสุดๆๆ คือมีแดดก็ไม่ได้ช่วยเลยอ่ะ
ไม่รู้สึกถึงไออุ่นของแดดเลย ไปวันแรกเนี่ย ปรับไม่ทันอ่ะ
หนาวมาก ถึงกับว่าต้องหาซื้อเสื้อกันเพิ่มเลยอ่ะ
ก็ขอขอบคุณนะคะ LVD อุตส่าห์ เช็คอากาศให้เนี่ย ฮึ่มๆๆๆๆๆ